De geluksvogel

Batavia1929Voor hen die van de Buitenbezittingen komen en allicht eenige dagen te Batavia verblijf houden, alvorens te Tandjong Priok scheep te gaan naar Holland, zijn de volgende inlichtingen wellicht niet ondienstig. Bij aankomst te Tandjong Priok per K.P.M. stoomer of te Batavia per trein aan het station Koningsplein, zijn van de voornaamste hotels afhalers aanwezig. Wil men geheel vrij blijven dan kan men op twee manieren van Tandjong Priok naar Batavia en Weltevreden gaan: ten eerste per trein (ongeveer elk half uur) en ten tweede per auto. Wanneer men per auto gaat is het aan te bevelen van te voren een accoord te maken…… Zorgvuldig leest de jongeman de eerste bladzijde van de Reisatlas uitgegeven door den Stoomvaart Maatschappij “Nederland”. Toegegeven, het boekwerk is al best gedateerd en voorin wordt met vulpen vermeld: 27 maart 1929, nu een tiental jaar geleden. De informatie leek hem echter alleszins nog bruikbaar. Al zeker omdat hij  toch had besloten voor de tocht te voet langs de landhuizen van Molenvliet, Noordwijk en Rijswijk, enkele mijlen langs de rivier de Tjiliwong stroomopwaarts van de oude stad Batavia. De tropische warmte voelde niet onaangenaam, ook al moest de temperatuur zo rond de 40 graden geschommeld hebben. Het was de dampende vochtigheid die zijn lichaam zwaar omklemde; het was midden in het regenseizoen.
De enorme druk op zijn buik werd er niet minder op, het baarde hem zorgen, hij had toch niet iets verkeerds gegeten… Hij nam zijn zakdoek, en veegde resoluut zijn hoofd. De vlucht in de fonkelnieuwe vliegmachine was wellicht te lang geweest, en verschillende stops hadden de reis eindeloos doen lijken. Wat moet een tocht per Stoomer dan wel niet betekenen, maanden onderweg?

dokarVastbesloten was hij om zijn grootvader op te zoeken, Opa Willem, hij was een hoge militair in het Nederlandsch Indisch leger. Een stille bewondering had hij voor deze man. Hij moest toch zeker een wijs en verstandig mens zijn. Hij had vast nooit een vlokje sneeuw gezien en wist zeer zeker van het nietige Koninkrijkje niet meer dan dat er vooral koeien rondliepen, deels in ingepolderde groene landerijen. En dan kon de man nog niet eens weten dat het merendeel van het land veel later in nog eens zoveel polders zou worden gehuisvest, om zich op te winden over hun eigen smeltkroes van vele volkeren, rassen, geloven en overtuigingen….
Opa Willem had met zijn ziel gekozen voor de Nederlandsche Krijgsmacht, diende en bewaakte ons Buitengebied tegen de opkomende Japanse dreiging. Zo iemand moet toch voor rede vatbaar zijn….
Na een blik op het in de gids mee ingebonden stadsplan stak hij de Kebon Siri over hield een katjang met zijn Dokar staande, onderhandelde en liet zich langs de renbaan voeren via het Grand Hotel Java en Citadelweg in de richting van station Noordwijk.
Opa Willem woonde met zijn gezin in Bandoeng, nabij Djokja, nog een drie- tot vijftal uur reizen met de trein. Oma zelf had hij nooit gekend, ze was al niet meer in leven en had een mooi graf vlak bij de School met den Bijbel. Op die manier konden de 5 kinderen, drie jochies en twee meiskes altijd even langs, zo had hij later, veel later vernomen van de oudste zoon. Verduiveld die druk op zijn middenrif leek groter te worden, en wisselde voortdurend van plaats en in hevigheid….

trein-tussen-batavia-en-bandoengO wat zou hij de man graag willen spreken, nu het nog kon. Haastig liep hij langs de enorme massa inlanders met hun grote hoeveelheden Barang, het was immers extra druk door de jaarlijkse Pasar op het Koningsplein, en sloot aan in de rij op het perron der eerste Klasse.
Hij moet hem absoluut waarschuwen, vertellen wat er zou gaan gebeuren, al heel snel… Wat zou het hem veel waard zijn te voorkomen dat het noodlot zijn gezin zou uiteenslaan, dat de kinderen niet zouden moeten doormaken wat je nooit je kinderen zou gunnen, de jongens niet, de meiden al helemaal niet…
De trein zette zich in beweging met een vertrouwd ronkend geluid. Hij had maar net op tijd zijn gereserveerde plaats gevonden, en zijn handbagage in het daarvoor bestemde vak geborgen. Het tropische zweten werd er niet minder op, en leek zich rond de maagstreek samen te ballen. Het geluid van de krachtige treinmotoren zwol aan en werd ook weer minder, om vervolgens weer aan te zwellen…. Het zal de koorts zijn, meende de man die nu de pulserende drukgolven rond zijn maag niet meer kon negeren. Hij had net de reisatlas opengeslagen op het neerklapbare plateau in de rugleuning van de stoel voor hem, toen de telefoon ging…

Ik schrok op, in één keer klaarwakker en opende mijn ogen en zag nog net hoe Poesnel van mijn buik opsprong, waar ze heerlijk spinnend en pompend haar plekje meende te hebben gevonden.
Met een luide verontwaardigde schreeuw maakte ze zich vervolgens snel uit de voeten ….

IMG_7309

 

Het was weer eens half drie, en ik lag
even op de bank en niet in bed.
En alles gebeurde gewoon
zoals het moest.

gelukkig maar… ik werd een geluksvogel

 

 

..

 



Categorieën:korte verhalen

Tags: , , , , , ,

8 replies

  1. Zo mooi weer Peter! In weerwil van alles levert het verwerken van een verlies ons , de lezersfanclub, in elk geval een indrukwekkend verhaal op. Zou een prachtig eerste hoofdstuk van een spannend boek kunnen zijn…x Deja

    Verzonden vanaf Samsung Mobile.

    Liked by 1 persoon

    • Dank je Deja, het was maar een droom…
      Maar kennelijk geïnspireerd door het lezen in dat hele oude koloniale reisatlasje, een ongelooflijk indringende “tijdcapsule”. En dan gaat mijn fantasie natuurlijk volledig aan de kletter ….

      Like

  2. Ben je weer eens op de bank in slaap gevallen, mannetje. Maar zo wil ik nog wel een paar dromen met je delen, hoor.
    Ook de wat indringende, zoals deze dus.
    Slaap straks toch maar eens goed in je eigen bedstede. Cuddles, Loes

    Liked by 1 persoon

    • Ha Anneloes, wat een confronterende vaststelling nu weer… ik vrees dat ik volledig door de mand val.
      Maar met genoegen, en nu al helemaal… hang ik de “dream-catcher” weer aan mijn klamboe !

      Like

  3. Van Poesnel mag je wel vaker op de bank in slaap vallen en tot in de nacht je dromen dromen. Van mij mag je ze hier blijven delen… Ik ben het met Loes en Deja eens: het is spannend, bloemrijk en beeldend geschreven: wij willen meer!

    Liked by 1 persoon

    • Nou daar kan ik wel wat mee, hoor Noortje…. daar deel ik ook nou net het liefst mijn dromen.
      Maar alle gekke stokjes op één hand: Ik vond achterin de droomvanger nog een mooie, meer een sprookje eigenlijk !
      Die moet ik nog even wat beter uit het Oud-Arabisch vertalen, maar dan ……

      Like

  4. Dus zonder Poesjenel was dit verhaal er nooit geweest en door Poesjenel zullen we nooit weten hoe het verder gaat. Ingewikkeld allemaal.
    Trouwens wel bijzonder dat je foto’s hebt van wat je in je dromen hebt meegemaakt!

    Like

    • Ha die Leon, tja….
      Ik vond dat geweldige koloniaal getinte boekwerkje tussen wat roepietroepie van mijn onlangs overleden pa, en was behoorlijk gefascineerd door wat daar zo losjes werd beschreven. Een context waarbij je allicht in dromen verder leest……
      Heel vaak kan een gewone dreamcatcher hier niets mee aanvangen, behalve als ergens de wekker gaat..
      Of op zo een moment dat de huispanter zich verraadt…..

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Jan Wouters

onderzoeker en presentator over actuele trends met een knipoog naar het verleden

Grensgevallen

Een grens is een wens

Deborah Hamar

Just me . . .

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Bitterballenbruid

I love bitterballen so much... I married a Dutchman.

paard-en-mens

Een persoonlijke zoektocht naar de relatie tussen paard en mens.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Michiel Roukens

Blog voor de economische avonturier

wordpress tips

tips & advice on wordpress.com blogs

frans louter

'het kan verkeren'

%d bloggers liken dit: