Tijdcapsule

Het  Lieve Verguisde BeestZo werd ik in deze dagen geweldig geroerd door zalige plaatjes van alledaagse allerliefste lieveheersbeestjes, ze komen immers in grote getale het voorjaar tegemoet. Schier alledaags, kleurig klein en zo mooi van dichtbij gefotografeerd. En ook nog eens tot het eind zinnenprikkelend gedetailleerd. Een sprookjesachtig praatje, niet alléén om voor te lezen… Ik zou het zo doen, wel met een traan in mijn ogen.
Nou heb ik met LieveHeersBeestjes een ondertussen weggeëbd haat-liefde herinnering … Het komt heus boven.

Abdijbroodje Met KruipzolderAch, hoe kan het ook anders, ik ben immers regelmatig aan het jutten in mijn aangespoelde opslag van vele stormachtige maar afgesloten chapiters…
Altijd op zoek naar iets handigs of bruikbaars, met uiteraard een brede glimlach naar de futloos slap-hangende scherpe kantjes. Zo is de beslagkom van mijn moeder – ze rust hopelijk nog steeds vredig- weer in ere hersteld. En samen met een dikke pollepel, een kleine bescheiden weegschaal en de nieuwe deeg-klutser van Noor bezorgen ze me wekelijks plezier in mijn eigen gebakken bewuste broodje.
Nu die ene onbestemde doos, hij was werkelijk al meerdere verhuizingen ongeopend mee verplaatst. Ik weet het, eigenlijk was weggooien het juiste geweest, maar dat is weer zo’n dilemma: we zullen nooit weten wat er gebeurd was als… De opschriften waren minstens misleidend “keukenrotzooi 3”. Wat er met die andere twee dozen is gebeurd weet ik niet, maar gewapend met zo’n enorme blauwe vuilniszak (type kadaver) besloot ik deze doos te gaan “afwerken”.

Wel wat schetste mijn verbazing, niks keukengerei… goed bewaarde exemplaren van ooit-mijn-speulgoed, ingepakt in keukenpapier en vele kranten – ik vond een intacte tijdcapsule uit de 60-er jaren.
Wat dacht je van dat simpele filmspelertje, compleet met een aantal eindloze filmpjes, elk zo’n 100 beeldjes. Engels makelij “the only Pocket Movie in the World” spreekt het gedateerde okergele doosje. Gewoon inleggen, aan het zwengeltje draaien en hopla daar gaat het beertje in het circus op zijn eenwielige fietsje… rondje na rondje. een helemaal verkeerd filmpje natuurlijk, maar het jurkje houdt ze aan… of die Bengaalse tijger dan, wat een machtige dompteur, eindeloos. De allereerste MP4 player?


En natuurlijk, wie had hem niet, de onvolprezen View-Master. Een simpel soort van verrekijker, waar je door een hefboompje te bewegen steeds een nieuwe dia kunt zien. Nee, niet zoals die beruchte Tiroler minihuisjes met schoorsteen…
Echt Kei-Cool; door bovenin steeds een schijf te steken, met steeds een dubbel setje prachtig gedetailleerde dia’s.
En jawel, een geweldig 3-dimensionaal beeld van Fred Flinstone, die met zijn zojuist in elkaar gekunstelde vliegmachine dreigt neer te storten.
Uiteindelijk wordt hij opgevangen door de machtige waterstraal van zo’n Pre-mammoet uit het Steenhouwbedrijf van zijn altijd chagrijnige werkgever…
Je kunt er nog net niet helemaal omheen kijken.

Maar goed, nog vele verrassingen kwamen uit deze hoge hoed… Ik zal de Schüco’s, als voorlopers van mijn ozo hedendaagse “autonomous driving” auto’s nog even voor later bewaren.
Echter een nog in de originele doos verpakt speeltuig maakte me een moment volledig ademloos en een heel ver weg geborgen brok schoot in mijn keel… daar was ie dan toch, helemaal nooit meer aan gedacht;  HET lieve heers-BEEST – als de dood was ik er voor.
Mijn ouders hadden mij duidelijk een enorm plezier willen doen, destijds met dit lief ogende kleurig stuk mechanisch vernuft.
Volledig uit metaal gemaakt, en volgepropt met techniek, bewegende delen en een ingebouwde opwindsleutel; het zal vooral mijn vader hebben aangetrokken.
Mogelijk had hij over het “made in Japan” heen gelezen.
Voor mij was het eerste contact er een van afgrijzen en angst: alles bewoog, zelfs de enorme snorharen (..) zwiepten heen en weer, zijn bewegingen waren fuzzy en random, maar leken recht op mij af te gaan…
En dan die enorme fel gekleurde vleugelen, die gingen onafgebroken op en neer, uitermate bedreigend. Uiteraard kondigde het mechanische geluid van het zwoegend aandrijfmechaniek een absolute noodlot aan.
Ik moet ongetwijfeld in een aandoenlijke huilbui zijn uitgebarsten. Ik heb het ding nooit meer gezien.

En als ik vandaag die lieve kleine schepseltjes zie, en alleen maar warme gevoelens kan koesteren, kan ik me het dilemma van mijn ouders heel goed voorstellen.

goed deze tijdscapsule…

..



Categorieën:korte verhalen

Tags: , , , , , ,

1 reply

  1. Wat ontzettend leuk die tijdcapsule, wat een verrassing moet dat voor je zijn geweest! Ik krijg bijna spijt dat ik de view master jaren geleden eens via MP heb verkocht… Een heerlijk Peter-verhaal!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Jan Wouters

onderzoeker en presentator over actuele trends met een knipoog naar het verleden

Grensgevallen

Een grens is een wens

Deborah Hamar

Just me . . .

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Bitterballenbruid

I love bitterballen so much... I married a Dutchman.

paard-en-mens

Een persoonlijke zoektocht naar de relatie tussen paard en mens.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Michiel Roukens

Blog voor de economische avonturier

wordpress tips

tips & advice on wordpress.com blogs

frans louter

'het kan verkeren'

%d bloggers liken dit: